FANDOM


Premium-Eras-canon
«Όλοι κάνουμε κάτι για την Αυτοκρατορία.»
— Μας Αμίντα

Ο Μας Αμίντα ήταν ένας Τσαγκριανός πολιτικός που υπηρέτησε σε υψηλόβαθμους κυβερνητικούς ρόλους κατά τη διάρκεια των τελευταίων ετών της Γαλαξιακής Δημοκρατίας και βοήθησε στη δημιουργία και τη διοίκηση του διαδόχου κράτους, της Γαλαξιακής Αυτοκρατορίας. Καταγόμενος απο τη Τσαμπάλα, ο Αμίντα ήταν ένας ταλαντούχος πολιτικός ηθοποιός που υπηρέτησε στο ρόλο του Αντιπροέδρου της Γαλαξιακής Γερουσίας της Δημοκρατίας υπό δύο Ανώτατους Καγκελάριους στον πλανήτη-πρωτεύουσα Κόρισαντ. Ο πρώτος του καγκελάριος, Φίνις Βαλόρουμ, εκδιώχθηκε από το γραφείο του μετά από μια ψηφοφορία χωρίς εμπιστοσύνη στην ηγεσία του κατά την εισβολή της Εμπορικής Ομοσπονδίας στο πλανήτη του Κεντρικού Δακτυλίου, Νεμπού. Ο Αμίντα ξεπέρασε την αλλαγή στη διοίκηση και διατήρησε τη θέση της υπό τον διάδοχο του Βαλόρουμ, το Πάλπατιν του Νεμπού. Έγινε στενός συνεργάτης του Πάλπατιν κατά τη διάρκεια των δύο θητειών του και τελικά έμαθε για τον «άλλο εαυτό» του καγκελαρίου, τον Νταρθ Σίντιους, ένα Σκοτεινό Άρχοντα των Σιθ με σκοπό να μετατρέψει τη Δημοκρατία σε ένα αυτοκρατορικό καθεστώς. Κοντά στο τέλος της δεύτερης θητείας του Πάλπατιν χιλιάδες δυσαρεστημένα αστρικά συστήματα δήλωσαν τη πρόθεσή τους να αποχωρήσουν από τη Δημοκρατία, δημιουργώντας έτσι την Αυτονομιστική Κρίση και μια πολιτική ατμόσφαιρα που κράτησε τον Ανώτατο Καγκελάριο στην εξουσία. Ο Αμίντα βοήθησε στην επικέντρωση της εξουσίας στο Γραφείο του Καγκελάριου σε αυτή τη περίοδο— προσπάθειες που οδήγησαν στη δημιουργία του Μεγάλου Στρατού της Δημοκρατίας καθώς οι εντάσεις μεταξύ της αποσχιστική Συνομοσπονδία των Ανεξάρτητων Συστημάτων και της Δημοκρατίας εξελίχθηκαν στο πανγαλαξιακό Πόλεμο των Κλώνων. Κατά τη διάρκεια του πολέμου, ο Αμίντα συνωμότησε με τον Άρχοντα Σιθ να συνεχίσουν την άνευ προηγουμένου στρατιωτικοποίηση της Δημοκρατίας και να περιθωριοποιήσει το ρόλο της Γερουσίας ως σώμα εποπτείας και συγκατάθεσης. Ο Αμίντα διαχειρίστηκε στα πρώτα στάδια του προγράμματος του μυστικού κινητού σταθμού μάχης, όπου στο τέλος θα παρήγαγε το υπερόπλο που ονομαζόταν Άστρο του Θανάτου, ενώ παράλληλα συχνά εναντιωνόντουσαν στις προσπάθειες των γερουσιαστών να πιέσουν για ειρήνη με τη Συνομοσπονδία.